Śliwy

Jerozolimka. Owoce wielkie żółtawe z prześlicznym karminowo-czerwonym zabarwieniem i jasno-sinawym nalotem. Mięsiwo jędrne, soczyste, słodkie, bardzo smaczne. Dojrzewanie wypada w końcu lipca. Zebrana przed zupełnym dojrzeniem, przewozy znosi dobrze, opakowana w małe łubianki lub koszyczki, w drodze może być 3 – 5 dni. Jako śliwka najwcześniejsza na targach zawsze bardzo chętnie nabywana i dobrze ceniona. Drzewo średniej wielkości wymaga ziemi bardzo żyznej, dostatecznie wilgotnej, obficie zasilonej wapnem. Rodzi wcześnie, lecz nie bardzo obficie, gdzie jest mało zasilana. Powinna być sadzona gęsto, pomieszana między węgierkami lub renklodą, aby w czasie kwitnięcia kwiaty miały możność łatwiejszego opylania się.

Renkloda uleńska. Owoce wielkie złotawo-żółte. Mięsiwo jędrne, zielonawo-żółte, słodkie, bardzo soczyste. Jedna z najsmaczniejszych, wielkich renklod deserowych. Dojrzewa w połowie lipca i trwa często do połowy sierpnia. Daje się łatwo, w stanie na pół dojrzałym przewozić w starannym opakowaniu na dalsze odległości. Drzewo bardzo silnie rośnie, udaje się na każdej, nawet piaszczystej ziemi. Na mróz i susze wytrzymała. Rodzi wcześnie obficie i corocznie.

Renkloda Althana. Owoce duże, okrągławe, spłaszczone, ciemno-czerwono-fioletowe z sinym nalotem. Mięsiwo jasno-żółte, jędrne, bardzo soczyste, słodkie. Dojrzewa na początku września. Drzewo rośnie dosyć silnie i jest wytrzymałe na mrozy. Rodzi wcześnie i bardzo obficie.

Renkloda zielona. Owoce średnie, owalne zielone. Mięsiwo żółto-zielonawe, miękkie, rozpływające się, bardzo słodkie, jako owoc stołowy wyśmienita, a do smażenia jedyna dotychczas w swoim rodzaju. Dojrzewa w połowie sierpnia do przewozu i na przeroby powinna być jednak zbierana, skoro jest jeszcze dostatecznie twarda. Drzewo słabo rośnie, wymaga ziemi żyznej, gliniastej, przepuszczalnej, ciepłej, dostatecznie wilgotnej. Z powodu, że drzewo słabo rośnie i trudno daje silny pień, należy ją szczepić na silnie rosnącej odmianie. Na mrozy wytrzymała dostatecznie. Rodzi wcześnie, dosyć obficie i corocznie, o ile drzewo jest nawozami wapiennymi zasilane.

Węgierka zwyczajna. Powszechnie znana śliwka mająca wielkie zastosowanie w sadownictwie, bądź to jako owoc do jedzenia na surowo, bądź do suszenia, na powidła i do obsmażania w cukrze. Dla otrzymania towaru jednolitego należy sadzić węgierki wielkoowocowe zaszczepione na śliwie dzikiej, właściwej na dany grunt. Drzewo wytrzymałe na mrozy, wymaga ziemi żyznej, gliniastej, z dużą domieszką próchnicy, dosyć wilgotnej, zasilanej nawozami wapiennymi. Węgierki specjalnie nie znoszą sadzenia w wielkie głębokie doły, bo w tym wypadku rosną bardzo bujnie a owocować wcale nie chcą. Należy sadzić w doły płytkie a szerokie, żeby drzewko po posadzeniu nie zapadło się zbyt głęboko.

Węgierka angielska. Owoce znacznie większe od węgierki zwyczajnej, ciemno-fioletowe. Mięsiwo żółtawe, jędrne, soczyste, bardzo smaczne. Dojrzewanie rozpoczyna się na początku września. Drzewo rośnie silnie i jest bardzo płodne, hodowcy bardziej zalecają ją niż węgierkę włoską, która jest w wielu okolicach mało płodna.

Lowanka. Owoce wielkie, okrągławo-owalne, ciemno-purpurowe. Mięsiwo żółtawe, soczyste, słodkie. Bardzo smaczna do jedzenia na surowo i wyborna do smażenia. Na deszczu owoce nie pękają i nie gniją. Drzewo silnie rośnie, wytrzymałe, owocuje wcześnie, rodzi dosyć obficie na ziemiach suchszych.

Kirka. Owoce duże, jajowate, okrągłe, ciemno-fioletowe z pięknym sinawym nalotem. Mięsiwo zielonawe, soczyste, aromatyczne, bardzo słodkie. Dojrzewanie rozpoczyna się około połowy sierpnia i trwa do połowy września. Drzewo silnie rośnie, na mrozy wytrzymałe, owocuje wcześnie, obficie i corocznie.

Mirabelka żółta. Owoce małe, złoto-żółte, czerwono kropkowane. Mięsiwo bardzo delikatne, rozpływające się, soczyste, nadzwyczaj słodkie, bardzo smaczne. Mała ta śliweczka znakomita jest na kompoty. Dojrzewa w końcu sierpnia, do gotowania dobra jest już około połowy tego miesiąca. Drzewo rośnie słabo, przez to należy je przeszczepiać na silnie rosnącej odmianie. Rodzi wcześnie, nadzwyczaj obficie i corocznie.

Onthario. Owoce średnie, zielonawo-żółte, małe, okrągławe. Mięsiwo delikatne, nadzwyczaj soczyste, w smaku przypomina nieco renklodę zieloną, lecz jest od niej znacznie słodsza. Wyborna do jedzenia na surowo i bardzo dobra na kompoty. Dojrzewa około połowy sierpnia, do gotowania dobra jest już na początku tego miesiąca. Drzewo silnie i zdrowo rośnie, wytrzymałe na mrozy. Rodzi wcześnie, obficie i corocznie.

Queen Victoria. Owoce duże, podłużne, jaskrawo-czerwone. Mięsiwo miękkie soczyste, słodkie, bardzo smaczne. Dojrzewa około połowy września. Drzewo silnie rośnie, gałęzie zwiesza, na mrozy wytrzymałe, rodzi wcześnie, obficie i corocznie.

Renkloda Boderta. Owoce bardzo wielkie okrągłe, zielonawo-żółte, czerwono kropkowane. Mięsiwo delikatne soczyste, bardzo słodkie. Dojrzewa na początku września. Drzewo silnie rośnie, wytrzymałe, owocuje wcześnie i obficie.