Grzebienica pospolita

Trawa nisko rosnąca, wypuszcza z pnia dużo liści, ma źdźbła cienkie, dorastające zaledwie 1 do 2 stopy wysokości, tworzy darń zwartą, gęstą.

Kwiaty ułożone w kłos sztywny, krótki, z kioskami na podobieństwo grzebienia, naprzeciwległe osadzonymi. Kwitnie w końcu Czerwca.

W dzikim stanie rośnie na miedzach, łąkach, pastwiskach, zarówno w miejscach wilgotnych jak i suchych. Najbujniej wyrasta na gruncie miernie wilgotnym, głęboko uprawnym, piaszczysto-gliniastym lub marglowatym, obfitującym w próchnicę. Na mokrych, kwaśnych łąkach zwykle wcale się nie pojawia, a na zbyt suchych, piaszczystych, karłowacieje. Na posuszę jest jednakże wytrzymalszą od wielu innych traw i znosi także ocienienie.

Póki jest młodą, chętnie bywa spożywaną przez inwentarz, byleby nie była koszoną po okwitnięciu i stwardnieniu ździebeł. Spasanie nie szkodzi jej rozwojowi, a roślina ta dostarcza wybornego pastwiska. Plon z morga wynosi od 25 do 30 centnarów siana; pierwszy pokos daje nie wielki, drugi bywa więcej obfity.

Jakkolwiek nie daje wielkiej ilości paszy, to jednak ze względu na jej pożywność i zwarty porost zalicza się do najlepszych traw nisko rosnących i podnosi wartość siana. Rozwija się należycie dopiero w drugim i trzecim roku. Równie jest zdatną na siano, jak i na paszę zieloną. Zasługuje ze wszech miar na polecenie i jest odpowiednią nieledwie do każdej mieszanki na łąki trwałe lub pastwiska, które mają być dłużej niż trzy lata użytkowane.

Może być także z korzyścią używaną do obsiewu trawników ogrodowych. Nasienie jest w handlu drogie i często zanieczyszczone „Trzęślicą jednokolankową“, nieużyteczną rośliną łąkową. Dojrzewa w końcu Lipca i w Sierpniu.

Z morga sprząta się od 2 do 3 centnarów nasienia, które zbierać trzeba z pierwszego pokosu. Na mórg sieje się 34 funty nasienia 54-procentowego.