Czereśnie

Czereśnie jako drzewka niskie i bardzo krzaczaste są zawsze zalecane, uszlachetniane powinny być na dzikiej wiśni. Niektórzy zalecają dla czereśni na podkładkę antypkę, lecz na tej podkładce wiele odmian nie zrasta się z nią dostatecznie, podlega zbyt silnemu gumowaniu. Jako owoc handlowy czereśnie mają w sadownictwie bardzo doniosłe znaczenie. Na targach wielkich miast, osad fabrycznych, letnisk itp. wszędzie owoc ten jest w swoim sezonie bardzo chętnie nabywany. Owoce starannie opakowane w małe koszyczki lub łubianki dają się na dosyć znaczne odległości przesyłać.

Czereśnie wielkoowocowe zawsze bardzo chętnie są nabywane na targach jako towar pierwszorzędny, przez to każdy hodowca winien starać się mieć w swym sadzie tylko owoce duże. Otrzymanie owoców dużych i obfitych na drzewach osiąga się łatwo wtedy, jeżeli latorośle w drugiej połowie lipca na kilka centymetrów zostaną przycięte. Po przycięciu tegorocznych pędów czereśnie zazwyczaj wytwarzają przy nasadzie bardzo wiele pączków kwiatowych. W roku następnym obficie kwitną i owoce wyrastają znacznie większe niż zwykle.

Czereśnie i wiśnie w ogólności wymagają zawsze obfitego zasilania w lecie wapnem i kainitem.

Czereśnie czarne o soku barwiącym

Précoce de Mai. Owoce średniej wielkości, purpurowo-czerwone, słodkie, bardzo smaczne, dojrzewanie wypada zwykle w końcu maja. Drzewo średniego wzrostu bardzo płodne, na zbyt wilgotnych ziemiach podlega gumowaniu. Strzec od wróbli, które na tę odmianę najbardziej są łakome.

Miodówka. Owoce średnie sercowate, brunatno-czarne, miękkie, soczyste, winkowato-słodkie, bardzo smaczne. Dojrzewanie wypada na początku czerwca. Drzewo wyrasta dosyć duże, rodzi obficie i corocznie. Odmiana ta dobra do przewozu, wysyłać należy ją jak tylko dobrze zaczerwieni się, bo w tym momencie jest jeszcze dosyć twardą. Na mróz dostatecznie wytrzymała. Na targach bardzo pokupna.

Werdera czarna. Owoce duże sercowate, ciemno-purpurowe. Mięsiwo ścisłe, delikatne, soczyste, słodkie, bardzo smaczne. Od deszczów nie łatwo pęka. Dojrzewa na początku czerwca zaraz po miodówce. Drzewo wyrasta duże, rośnie dosyć bujnie, na mrozy dostatecznie wytrzymałe. Udaje się doskonale na ziemiach piaszczystych suchszych.

Olbrzymka. Owoce wielkie sercowate, purpurowo-czarne z ciemno niebieskim odcieniem. Mięsiwo ścisłe ciemno czerwone, soczyste, słodkie, bardzo smaczne. Dojrzewa na początku lipca. Handlowa, daje się bardzo łatwo przewozić nawet dosyć daleko, 3 – 5 dni wytrzymuje w drodze. Na słoty zupełnie nieczuła, wcale nie pęka i nie gnije. Drzewo wielkie, rośnie dosyć bujnie, na grunt niewybredne, udaje się dobrze i na ziemiach suchych piaszczystych. Rodzi obficie i corocznie. Handlowa.

Czarna najpóźniejsza. Owoce duże, czarne okrągławe. Mięsiwo jędrne, soczyste, słodkie, bardzo smaczne, dojrzewają w drugiej połowie lipca. Znakomity owoc handlowy, ponieważ dobrze opakowany znosi dość dalekie przewozy. Drzewo wyrasta dosyć duże, rośnie silnie w młodości, na zbyt wilgotnych ziemiach czasami cierpi trochę od mrozów, lecz z wiekiem staje się dosyć wytrzymałe. Rodzi nadzwyczaj obficie i corocznie. Handlowa.

Gemesdorf gross. Owoce wielkie, ciemno-brunatne, o mięsiwie czerwonym, dosyć jędrnym. Dojrzewa w końcu lipca. Przewozy znakomicie znosi i na targach zawsze jest chętnie kupowana. Drzewo rośnie zdrowo i silnie, na grunt wcale niewybredne, udaje się dobrze na ziemiach lekkich piaszczystych. Na mróz wytrzymała. Rodzi wcześnie, obficie i corocznie. Na wszystkich targach bardzo pokupna.

Czereśnie pstre miękkie. Owoce białawe z różowym zabarwieniem, bladoróżowe o soku bezbarwnym.

Bladoróżowa wczesna. Owoce wielkie sercowate, żółtawe, z różowym rumieńcem. Mięsiwo miękkie soczyste, bardzo słodkie. Dojrzewa w połowie czerwca. Drzewo rośnie nadzwyczaj silnie, zdrowo, gumowaniu nie podlega, na mróz zupełnie wytrzymałe. Na grunty całkiem nie wybredne, udaje się dobrze nawet na ziemiach suchych piaszczystych. Rodzi wcześnie, obficie i corocznie.

Ze względu na bardzo silny wzrost, odmianę tę można stosować jako przewodnią do szczepienia na niej słabo rosnących czereśni.

Bladoróżowa najpóźniejsza. Owoce wielkie sercowate, żółtawo-różowawe z świetnym rumieńcem. Mięsiwo różowe, jędrne, soczyste, nadzwyczaj słodkie. Dojrzewa przy końcu lipca i przetrwać może na drzewie do połowy sierpnia, nie pęka od deszczu wcale i nie gnije na drzewie. Przewozy nawet dosyć odległe znosi doskonale. Na targach osiąga zawsze ceny najwyższe. Drzewo rośnie na każdym gruncie bardzo silnie, zdrowo, gumowaniu wcale nie podlega. Wytrzymałość samego drzewa na mróz wyjątkowo odporna i w ciągu ostatnich dwudziestu lat nie mieliśmy w naszym zakładzie wypadku przemarznięcia, tak drzew matecznych starszych, jak również młodych drzewek w szkółce. Kwitnie późno, przez to od przymrozków nie cierpi. Rodzi od samej młodości bardzo obficie i corocznie, jednak większe urodzaje wypadają zazwyczaj co drugi rok. W lata mniejszego urodzaju, owoce są wyjątkowo piękne i wielkie. Najbardziej poszukiwana i ceniona na targach.

Ochajówka. Owoce wielkie, sercowate, żółte z czerwonym zabarwieniem. Mięsiwo jędrne, soczyste i bardzo słodkie. Dojrzewanie wypada przy końcu czerwca. Przewozy bardzo łatwo znosi, przez to na targach zawsze jest wysoko ceniona. Drzewo silne, na mróz wytrzymałe, na grunt nie zbyt wymagające, udaje się znakomicie na ziemiach lżejszych, nawet suchych piaszczystych. Rodzi wcześnie od samej młodości, obficie i corocznie.

Olbrzymka. Owoce wielkie sercowate, wiśniowo-czerwone, prześlicznie kropkowane i smużkowate. Mięsiwo ścisłe, soczyste, nadzwyczaj słodkie. Dojrzewa w pierwszych tygodniach lipca. Ze względu na prześliczne zabarwienie, dorodny i bardzo „gruby“ owoc, na targach zawsze wyróżniany i ceniony. Zazwyczaj, skoro tylko pojawi się na targu wspaniała ta odmiana, to natychmiast kupcy rozkupują ją. Przewozy nie zbyt odległe w bardzo starannym opakowaniu wytrzymuje dosyć dobrze. Drzewo wyrasta dosyć duże, na mrozy jest wytrzymałe, w młodości jednak czasami trochę czułe, zwłaszcza na ziemiach wilgotniejszych o podglebiu nieprzepuszczalnym. Gruntu wymaga żyznego o głębokiej warstwie uprawnej, najlepiej rośnie na glinkach mułkowatych, przepuszczalnych, ciepłych. W czasie kwitnięcia dosyć czuła, przez to należałoby ją sadzić w miejscach zacisznych. Lubi i znosi dobrze zasilanie nawozami przetrawionymi z obfitą domieszką wapna i potażu. Owocuje wcześnie lecz umiarkowanie, owoce jednak zawsze wyrastają wielkie. Gdzie się udaje jest jedną z najcenniejszych odmian handlowych.

Empereur Francois I. Owoce wielkie, sercowate ipurpurowo-czerwone. Mięsiwo ścisłe, soczyste, bardzo słodkie, nadzwyczaj smaczne. Dojrzewanie zazwyczaj wypada dopiero na początku sierpnia. Przewozy znosi bardzo łatwo, bo owoce nawet całkiem już dojrzałe są jeszcze dostatecznie twarde. Na targach późne czereśnie w ogólności zawsze są bardzo chętnie rozkupywane po lepszej cenie, w szczególności jednak ta wspaniała czarna odmiana i wolska blado-różowa późna, są najdrożej płacone. Drzewo rośnie bujnie i zdrowo, wyrasta dosyć silnie, na mrozy jest wytrzymałe. Rodzi wcześnie, corocznie i nadzwyczaj obficie. Wyborna ta odmiana handlowa zasługuje na najszersze rozpowszechnienie.

Wolska czarna. Owoce wielkie, sercowate, gdy zaczynają dojrzewać mają barwę prześlicznie ciemno-wiśniową, lecz podczas zupełnej dojrzałości są ciemno-purpurowe. Mięsiwo jędrne, soczyste, najsłodsze ze wszystkich późniejszych czereśni. Dojrzewa w końcu lipca, może jednak łatwo nie gnijąc na drzewie przetrwać 2 – 3 tygodnie. Od deszczu wcale nie plami się i nie pęka. Przewozy znosi łatwo, bo jest zawsze dosyć ścisła i nie odgniata się. Drzewo średniej wielkości, rośnie zdrowo i bujnie, nigdy nie gumuje, na suszę i mrozy zupełnie wytrzymałe. Na grunty nie bardzo wybredna, udaje się wybornie nawet na ziemiach suchych, piaszczystych. Odmiana ta rozpowszechniona od dawien dawna w wolskich ogrodach czereśniowych, powinna znajdować się także w każdym sadzie polskim.